گریز از روستا...چرا؟


نسرین کاری - در اولین سرشماری ایران (1335) کمتر از یک سوم جمعیت در مناطق شهری زندگی می کردند و تا دو سرشماری بعد از آن بیشتر جمعیت ایران در مناطق روستایی ساکن بودند. در نزدیکی سال 1360 بود که سهم جمعیت ساکن در نقاط روستایی و شهری برابر شد و بعد از آن همواره جمعیت نقاط شهری بر روستایی برتری کمی داشته است. به طوری که در سرشماری 1390 بیشتر از 70 درصد جمعیت ایران در نقاط شهری ساکن بودند. طبق آمار سرشماری سال ۹۵ در این ۵ سال  خشکسالی‌ها در این مدت اثر گذاشته و سبب مهاجرت از روستا و شهرهای مرزی خراسان جنوبی شده است و جمعیت به حاشیه شهرها پناه برده‌اند.

بحرانی به نام “تشنگی”

شدت و حجم خسارت های کم آبی و روند فزاینده آنها در خراسان جنوبی به گونه‌ای است كه باید تدابیر موثرتر و اساسی تری به خصوص برای پیشگیری از وقایع کم‌آبی انجام شود.
متاسفانه در خراسان جنوبی درباره  کم آبی در خشكسالی‌های گذشته به صورت مقطعی عمل شده و استفاده از راهكارهای كوتاه مدت آبرسانی به هیچ وجه كافی نبوده و جای برخورد جامع و همه جانبه همچنان خالی است.هم اکنون روستائیان خراسان جنوبی با بحرانی به نام “تشنگی” روبرو هستند و خشکسالی های 18 ساله اخیر امان روستائیان استان را بریده؛ بطوریکه به قول مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب روستایی خراسان جنوبی اکنون  171 روستای خراسان جنوبی آبی برای نوشیدن ندارند و تمام چشم امیدشان به تانکر های آبرسانی است و گاهی با تلاش مضاعف مسئولان، تاخیر  آبرسانی جان روستائیان را به لب می‌آورد.

کمبودها و جاذبه های شهری از عوامل مهاجرت جوانان روستایی

اما کمبود مدارس در دوره های بالاتر تحصیلی آموزش و پرورش و جاذبه های شهری، و کمبود امکانات مورد نیاز جوانان عاملی برای مهاجرت روستائیان مخصوصا جوانان است. یک کارشناس اجتماعی زرق و برق شهری را عاملی مهم در مهاجرت روستاییان به شهر می داند. وی با بیان اینکه زندگی روستائیان در شهر به دلیل نداشتن تحصیلات، دانش، تخصص و تفاوت فرهنگی معضلات اجتماعی را به مراتب افزایش می دهد، اظهار کرد:  این گروه از افراد به دلیل نداشتن بنیه مالی کافی و مشکلات دیگر به ناچار در حاشیه شهرها زندگی می کنند که این به نوبه خود معضلاتی مانند اعتیاد، فقر، فحشا و گرایش به مشاغل کاذب را رقم می زند. کرمی ادامه می دهد:
رویای زندگی در شهر نوعی بلاتکلیفی را برای مهاجران روستایی فراهم می کند که برای رفع این موضوع باید برنامه ریزی و چاره اندیشی مناسبی شود. وی خاطرنشان می کند: بر این اساس ایجاد اشتغال و ارائه امکانات دیگر به تفکیک هر روستا مقرون به صرفه نیست اما با تجمیع روستاها می توان بسترهای لازم را برای ماندگاری روستاییان فراهم کرد.

گریز از روستا...چرا؟


نسرین کاری - در اولین سرشماری ایران (1335) کمتر از یک سوم جمعیت در مناطق شهری زندگی می کردند و تا دو سرشماری بعد از آن بیشتر جمعیت ایران در مناطق روستایی ساکن بودند. در نزدیکی سال 1360 بود که سهم جمعیت ساکن در نقاط روستایی و شهری برابر شد و بعد از آن همواره جمعیت نقاط شهری بر روستایی برتری کمی داشته است. به طوری که در سرشماری 1390 بیشتر از 70 درصد جمعیت ایران در نقاط شهری ساکن بودند. طبق آمار سرشماری سال ۹۵ در این ۵ سال  خشکسالی‌ها در این مدت اثر گذاشته و سبب مهاجرت از روستا و شهرهای مرزی خراسان جنوبی شده است و جمعیت به حاشیه شهرها پناه برده‌اند.

بحرانی به نام “تشنگی”

شدت و حجم خسارت های کم آبی و روند فزاینده آنها در خراسان جنوبی به گونه‌ای است كه باید تدابیر موثرتر و اساسی تری به خصوص برای پیشگیری از وقایع کم‌آبی انجام شود.
متاسفانه در خراسان جنوبی درباره  کم آبی در خشكسالی‌های گذشته به صورت مقطعی عمل شده و استفاده از راهكارهای كوتاه مدت آبرسانی به هیچ وجه كافی نبوده و جای برخورد جامع و همه جانبه همچنان خالی است.هم اکنون روستائیان خراسان جنوبی با بحرانی به نام “تشنگی” روبرو هستند و خشکسالی های 18 ساله اخیر امان روستائیان استان را بریده؛ بطوریکه به قول مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب روستایی خراسان جنوبی اکنون  171 روستای خراسان جنوبی آبی برای نوشیدن ندارند و تمام چشم امیدشان به تانکر های آبرسانی است و گاهی با تلاش مضاعف مسئولان، تاخیر  آبرسانی جان روستائیان را به لب می‌آورد.

کمبودها و جاذبه های شهری از عوامل مهاجرت جوانان روستایی

اما کمبود مدارس در دوره های بالاتر تحصیلی آموزش و پرورش و جاذبه های شهری، و کمبود امکانات مورد نیاز جوانان عاملی برای مهاجرت روستائیان مخصوصا جوانان است. یک کارشناس اجتماعی زرق و برق شهری را عاملی مهم در مهاجرت روستاییان به شهر می داند. وی با بیان اینکه زندگی روستائیان در شهر به دلیل نداشتن تحصیلات، دانش، تخصص و تفاوت فرهنگی معضلات اجتماعی را به مراتب افزایش می دهد، اظهار کرد:  این گروه از افراد به دلیل نداشتن بنیه مالی کافی و مشکلات دیگر به ناچار در حاشیه شهرها زندگی می کنند که این به نوبه خود معضلاتی مانند اعتیاد، فقر، فحشا و گرایش به مشاغل کاذب را رقم می زند. کرمی ادامه می دهد:
رویای زندگی در شهر نوعی بلاتکلیفی را برای مهاجران روستایی فراهم می کند که برای رفع این موضوع باید برنامه ریزی و چاره اندیشی مناسبی شود. وی خاطرنشان می کند: بر این اساس ایجاد اشتغال و ارائه امکانات دیگر به تفکیک هر روستا مقرون به صرفه نیست اما با تجمیع روستاها می توان بسترهای لازم را برای ماندگاری روستاییان فراهم کرد.